desery - 58579 przepisów (strona:2922/3906)

.... znalazłam w kieszeni mały pieniążek. Kupiłam za niego los. Jeszcze mniejszym grosikiem zdrapałam trochę większy pieniążek. Wygrałam! Niewiele, ale jaka wielka radość! Zwykle to ja rozdaję

Delikatne.  Przytulone do siebie.  Jak maleńkie czerwone baloniki.  Subtelną mgiełką otulają to co najcenniejsze.  Rubinowe kropelki.  Słodkie.  Barwiące palce. 

Podstawowa definicja podaje, iż środek to miejsce jednakowo oddalone od krawędzi, wnętrze oraz coś co ułatwia działanie .  W życiu nie raz szukamy złotego środka . Najlepszego

Musiałam wspiąć się na wysoką górę. Bez przygotowania. Bez przewodnika. Bez zastanowienia. Musiałam ją pokonać. Wyrosła przede mną na drodze, a na mojej mapie nie było

Chciałabym znów przejechać po figach... Tak, wiem, że brzmi to dziwnie, ale to jedno z moich marzeń - minąć kamienny posąg na niewielkim rondzie, kierować się dalej

Kruchość — cecha fizyczna ciał stałych (materiałów) polegająca na jego pękaniu i kruszeniu się pod wpływem działającej na nie siły. Kruche materiały absorbują stosunkowo mało energii przed

"Rzeczy trwają dłużej niż ludzie". * Zbieram rzeczy. Zawsze lubiłam je gromadzić i wciąż to robię. Ale tylko te z duszą, ze śladem i wspomnieniami, jakie w

  " O urodzie życia decyduje umiejętność cieszenia się chwilą."* Ogromnie podoba mi się to zdanie. Jest w nim tyle prawdy. Choć jest proste, mówi o rzeczach

Kółko czy krzyżyk? Białe czy czarne? Pas czy impas ? Szach czy mat? Gracie? My tak. Niemal codziennie. Jak już wiecie dość dawno temu pożegnaliśmy się z

Jestem typem zbieracza. Zbieram, gromadzę, nie potrafię się rozstać. Pamiątki słowa, obrazy, wspomnienia.  Zbiór rośnie i zdaje się nie mieć końca. Pierwszą była kolekcja miniaturowych

Narwali bzu, naszarpali, Nadarli go, natargali, Nanieśli świeżego, mokrego, Białego i tego bzowego. Liści tam - rwetes, olśnienie, Kwiecia - gąszcz, zatrzęsienie, Pachnie kropliste po uszy I ptak

Wiecie już, że kocham maj. I bzy. I bezy. I karmel. I kawę. I długo by jeszcze wymieniać. I bardzo, ale to bardzo kocham rabarbar. 

Są rzeczy niezmienne. Trwałe. Pewne.  Constans. Jak poranna kawa. Jak wstręt do marcepanu. Jak przerażenie na myśl o jeździe kolejką wysokogórską.  Jak marzenie, by

1 wspólne imię. 2 odległe miasta. 12 wspólnych gotowań.  21 godzin pogawędek. 234 wysłane maile. 405 dni znajomości. Niezliczona ilość myśli. Niekończąca się chęć spotkania

Pamiętacie swój pierwszy raz? Nakryto Was czy nie? Działaliście sami? A może w grupie? Poszło jak z płatka czy pojawiły się nieprzewidziane komplikacje? Było ekscytująco czy